Homepage

 

Landen

 

Je kunt ons een E-mail sturen!

 

Je kunt een bericht voor ons achterlaten in het Gastenboek

 

Cuba

Foto/verslag (1)

 

Het is winter in Europa en in het Caribisch gebied is het in november 28 graden. De keuze om richting de warmte te gaan, is dan ook niet zo moeilijk. We willen een van de laatste communistische bolwerken op aarde bezoeken: Cuba. Het land heeft 11 miljoen inwoners en is 2,5 keer zo groot als Nederland. We landen in het oosten van het eiland, Holguin, en van de beruchte douanecontrole merken we niets. We kunnen zo doorlopen en worden vriendelijk behandeld. In Holguin hebben we een auto gehuurd om het eiland te verkennen.

 

Wie zijn wij ?

Astrid (as) en Erwin (urrie) en onze zoon Joshua zijn verzot op reizen. De laatste 17 jaar hebben we vele reizen gemaakt en de laatste jaren hebben we dit ook digitaal vastgelegd.

Indeling site

Via de links zijn enkele reizen te volgen en onze Pacific reis 2004 van 6 maanden staat er helemaal compleet op. Inmiddels hebben we alle werelddelen bezocht maar gelukkig nog lang niet alle landen, dus we hebben nog wat reisjes voor de boeg

Waarom een reissite ?

We proberen iedereen mee te laten genieten van al het moois wat er op deze wereldbol te zien is. We beseffen dat ook wij pas een heel klein beetje hebben gezien en staan dan ook open voor nieuwe suggesties via het gastenboek.

   
   
 

Joshua is met zijn blonde lokken meteen favoriet en hij krijgt van een tuinman bij het hotel een van bamboebladeren gemaakte sprinkhaan. We maken kennis met het wegennet van Cuba, bijna geen bewegwijzering, en rijden dan ook vrijwel meteen verkeerd. Het geld bestaat uit de lokale peso en de convertible peso. Als buitenlander word je geacht in convertible peso te betalen en deze is bijna 20x zoveel waard als de lokale peso. Vanuit Holguin rijden we via kleine uitgestorven dorpjes naar Santiago de Cuba. De eerste stop is bij de El Cobre basiliek. Deze basiliek ligt in de heuvels en is tevens een bedevaartsoord voor Cubanen. Het Maria beeld in de basiliek is indrukwekkend.

   
   

Santiago de Cuba is gelegen aan de zuidkust en is een stad met een half miljoen inwoners. De oude gebouwen zijn (nog) niet gerenoveerd maar het uitzicht net buiten de stad is mooi. Cayo Granma is het schiereiland waar Fidel Castro op uit keek vanuit zijn buitenhuis in Santiago.

 
   
   
 
Het nabij gelegen fort Morro is door de Spanjaarden in de 17e eeuw gebouwd en gebruikt als gevangenis en uitkijkpost. Het is het best bewaard gebleven fort in het Caribisch gebied. De wachtpost is veranderd van een soldaat in een......leguaan die de zaken in de gaten houdt.....
   
   
Overal op het eiland zie je borden die verwijzen naar de revolutie van Fidel Castro en Che Gevarra bijna vijftig jaar gelden. Het lijkt wel of de tijd ook vijftig jaar heeft stilgestaan en dit komt het land en vooral de bevolking niet ten goede.
 
   
   
 
Vanuit de bergen hebben we een mooi uitzicht op Santiago en de zuidkust. De gebouwen op de voorgond worden gebruikt als gevangenis. Hier heeft onder andere ex-president Batista gevangen gezeten..
   
   

In Santiago bezoeken we het Plaza Revolucion. Elke stad heeft tal van monumenten over de vele revoluties die hebben plaatsgevonden de afgelopen eeuwen. Dit monument bezoeken we samen met een Jinetero, oftewel een sjacheraar. Wij zijn er helaas ingestonken maar onze 'gids' gaf genoeg informatie over het harde leven in Cuba en de prijs van de rondleiding mochten wij zelf bepalen. Ondanks dat het communisme dit bestrijdt, zie je dus wel degelijk een klasse-verschil: als je voor de Staat werkt, heb je meer privileges en verdien je meer. In Cuba worden natuurlijk ook de beste sigaren ter wereld gemaakt. Erwin laat zich uiteraard verleiden om via de straathandel Monte Cristo sigaren en de beroemde Cohiba sigaren te kopen. De Cohiba's zijn niet te roken en echt nep maar de Monte Cristos zijn redelijk. Het is gelukkig dus niet helemaal een miskoop...

 

 
   
 
Op de weg zie je bijna alleen toeristenbussen en toeristen in huurauto's. De Cubanen vervoeren zich veelal met ossenkarren, met paard en wagen, te voet, te paard, op de fiets, met een gammele oude Nederlandse stadsbus of met een omgebouwde truck. Buiten de steden zijn we bijna het enige gemotoriseerde vervoer.
   

Camaquey is de volgende stad die we bezoeken. Voordat wij vertrokken uit Nederland raasde er een orkaan in de buurt van Cuba. De orkaan was bij aankomst bij de kust in kracht verminderd tot een tropische storm en bereikte ook deze stad. Uit voorzorg waren 700.000 mensen geevacueerd. Ons hotel ligt in het centrum en zonder bewegwijzering kom je niet ver. Gelukkig staan bij de toegangswegen van de stad jongens op de fiets te wachten die je voor een vergoeding naar het hotel toe leiden. Camaquey heeft een klein centrum met mooie kerken en monumenten. Ze kunnen echter allen een likje verf gebuiken. Erwin is 's avonds uitgegaan en ook in een communistisch land is het in de avond een komen en gaan van.... prostituees. Van andere reizigers hoorden we dat Camaquey nog zeer relaxed was in vergelijking met Santiago en Havana.....

 
   
 
We rijden verder richting Sancti Spiritus. Hier is het in tegenstelling tot het vlakke land bij Camaquey bergachtig en zeer groen. De stad heeft zelf weinig moois te bieden, alhoewel de toeristenboeken wel een mooie boogbrug vermelden uit de Spaanse tijd. Na enige tijd rijden hebben wij de brug gevonden en het bleek dat we er al een keer over heen waren gereden.....een echte bezienswaardigheid dus....
   
   
Het land wordt geploegd met ossen en heel af en toe zien we een tractor....
 
   
   
 
Topes de Collantes is een kuuroord in de bergen waar de temperatuur wat lager is dan aan de kust. Hier zijn watervallen en mooie wandelroutes.
   
   

Trinidad is de meest toeristische plaats van Cuba en het centrum staat op de werelderfgoedlijst van Unesco. We betalen de 'parkeerwacht' een peso zodat hij op onze auto let terwijl wij Trinidad bezoeken. De Plaza Mayor met omringende gebouwen en smalle straatjes met kinderkopjes is het hoogtepunt. Bij een cafetaria eten we een sandwich en drinken we een Tucola, de Cubaanse variant op Coca Cola....

 
 

 

Paard en wagen is het meest gebruikte vervoermiddel in Cuba. Je kan je voorstellen wat Cubanen denken als ze toeristen met 70 km per uur langs zien razen, terwijl ze zelf 20 km op een dag afleggen.....

 

 

 

 

 
 

Voor meer foto's zie fotos Cuba

 

Naar Umbrie, Italie Naar bovenkant pagina Naar Cuba 2
       
    Alle informatie op deze site mag worden gebruikt mits bron vermeld wordt